روی خط طلبگی

روی خط طلبگی

هنوز هم لابه‌لای حضور کم‌رنگ ثانیه‌ها می‌شود پرواز کرد...

طبقه بندی موضوعی

تفلسف الهی؛ تسبیح ربّانی

فلسفه الهی به دنبال تنزیه ذات الهی از هر نقص و عیب است و فیلسوف الهی با اندیشیدن تسبیح‌گوی خداوند است. غایت فلسفه الهی تشبه به خالق است و تشبه زمانی شروع می‌شود که شناخت کافی از مشبه‌به بدست آمده باشد.

فیلسوف الهی برای آنکه به غایت تفلسف خودش دست یابد از کنار دیگر اندیشه‌ها به سادگی نمی‌گذرد؛ یا به نقد، یا به اصلاح، یا به تکمیل. حتی انتخاب «وجود» به عنوان موضوع فلسفه الهی برای رسیدن به واجب الوجود است؛ چه در مقام ذات، چه در مقام صفات و چه در مقام فعل. 

تفلسف الهی، تسبیح رب است. یک تسبیح ربّانی. که فرمود: «الناسُ ثلاثُ؛ عالمٌ ربانیُّ، و متعلمٌ علی سبیلِ النجاةِ و هَمجٌ رُعاعٌ.»

فلسفه در این نگاه یک سیر صعودی و متکامل داشته و امتزاجش با عرفان نه تنها عیب نیست که دریچه‌ای به سوی معرفت بیشتر است. همان‌طور که تبیین کلامی و مستدل عقاید دینی را به عهده می‌گیرد؛ تا جایی که قول معصوم می‌تواند حد وسط برهان واقع شود.

شاید این سیر در این مسیر همان وحدت برهان، عرفان و قرآن باشد.

 

  • ۹۲/۱۲/۱۳
  • محمدحسین جمال‌زاده

نظرات  (۱)

از پایین خط سوم " نه تنها عیب نیست که دریچه ای..." کلمه ی "نیست" افتاده.
امیدواریم این نوشتارهای شما عملا هم ادامه دار باشند..
موفق باشید
پاسخ:
ممنون از اصلاحیه 
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">